Fandom

Gothicpedia

Oblężenie Vengardu

4965stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze10 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Oblężenie Vengardu
Oblężenie Vengardu (by Mckwiatkwoski).jpg
Orkowie u bram Vengardu
Informacje
Miejsce
Vengard i pobliskie okolice
Wynik
Zabicie przez Bezimiennego oraz Myrtańczyków pozostałych pod barierą orkowych przywódców. Przerwanie oblężenia po zewnętrznej stronie bariery. Śmierć Rhobara II. Przejęcie władzy w stolicy przez generała Lee
Uczestnicy
Myrtańczycy
Orkowie
Dowódcy
Dziewięciu orkowych hersztów
† – poległy w walce
(†) – prawdopodobnie poległy w walce
Siły stron
około 120
100-200
Straty
Wysokie
Całkowite

Oblężenie Vengardu – wydarzenie, które miało miejsce podczas II wojny z orkami. Oblężenie miasta rozpoczęło się kilka dni przed przybyciem Esmeraldy na kontynent. Kluczowymi wydarzeniami, które wpłynęły na wynik walk o stolicę były kolejno: utworzenie magicznej bariery wokół miasta, zabicie przez Bezimiennego orkowych dowódców w mieście i na zewnątrz bariery, a także śmierć Rhobara II. W wyniku oblężenia ludność i zabudowania miasta dotkliwie ucierpiały; ocalali znaleźli schronienie za murami zamku w Vengardzie, a także w miejskiej świątyni Innosa, ale ich domy zostały zajęte lub spalone przez orkowych najeźdźców.

Przebieg oblężenia Edytuj

Natarcie orków Edytuj

Kiedy orkowe wojska podbiły już większość myrtańskich twierdz i osad, Kan pozostawił część swoich wojsk wokół broniących się jeszcze zamków Gotha i Faring, kolejnymi oddziałami obsadził miejskie garnizony, ale największą armię wysłał w celu zdobycia królewskiego miasta: Vengardu. Orkowe wojska okopały się na wzgórzach wokół miasta, a część z nich została wysłana do szturmu na miasto. Najeźdźcy pokonali umocnienia miasta i zdobyli przyczółek wewnątrz fortecy. Stamtąd zaczęli opanowywać kolejne dzielnice miasta i wypierać oddziały obrońców. Orkowie rozpoczęli wysyłanie kolejnych wojowników, którzy pokonywali zniszczone bramy i fortyfikacje stolicy upadającego królestwa Myrtany.

Utworzenie magicznej bariery Edytuj

Kiedy orkowie wyparli większość wojsk królewskich z cywilnej części miasta, ocalali paladyni i buntownicy okopali się w świątyni Innosa, a niektórzy z nich ruszyli do zamku króla, aby wspomóc gwardię w ochronie monarchy. Gdy król zobaczył wojska Kana, które przygotowywały się do ostatecznego szturmu, wraz z nadwornymi Magami Ognia zdecydował się postawić magiczną kopułę nad miastem. Król użył Berła Varantu, aby wyzwolić moc skumulowaną w magicznej rudzie. Powiększająca się bariera szczelnie otoczyła stolicę, zamykając w mieście część orkowych najeźdźców. Wśród wojowników Kana zapanował zamęt, który pozwolił Myrtańczykom na utworzenie prowizorycznych umocnień i barykad w bramach królewskiej warowni i świątyni Innosa na drugim końcu miasta. Wkrótce okazało się, że magiczna bariera uniemożliwia wyjście jak i wejście do miasta paląc każdego kto ośmieli się do niej zbliżyć.

Sytuacja wewnątrz bariery Edytuj

Działania po utworzeniu bariery Edytuj

Po odcięciu kontyngentu orków od głównych sił, pięciu orkowych dowódców zajęło najokazalsze budynki w mieście i stamtąd kontrolowało działania swoich podwładnych. Orkowie zebrali zasoby, broń, a także narzędzia ludzi i zgromadzili je w siedzibach swoich hersztów. Część orkowych oddziałów, nadzorowanych przez jednego z dowódców, okopało się wokół miejskiej świątyni Innosa, w której nadal ukrywali się ludzie króla Myrtany. W tym samym czasie żołnierze i cywile wierni Rhobarowi II, którzy ukryli się na zamku w Vengardzie, wydzielali skromne racje żywnościowe i musieli rozpocząć walkę podjazdową z wrogiem w celu zdobycia większych zapasów. W czasie takich ataków zginęło kilku ludzi króla, a niektórych uznano za zaginionych. Cobryn, dowódca Gwardii Królewskiej, zaniechał podjazdów i wyznaczył nagrodę za znalezienie zaginionych wojowników lub ich ciał.

Dwa bastiony ludzi Edytuj

W całym Vengardzie pozostały tylko dwa miejsca zajmowane przez ludzi wiernych królowi Myrtany; świątynia Innosa i królewska forteca. Obydwa bastiony oddzielały od siebie rozpadliny niegdyś połączone mostami i dziesiątki orków plądrujących stolicę. Sytuacja w świątyni była krytyczna, ponieważ Myrtańczykom brakowało żywności i ludzi zdolnych do walki, a orkowie szykowali się do ostatecznego uderzenia na ich kryjówkę. Dowódca ocalałych królewskich żołnierzy, paladyn Markus, postanowił nadal czuwać przy chramie Innosa, ponieważ miał nadzieję, że któryś z paladynów broniących Gothy odważy się użyć runy teleportacji do świątyni, która była przechowywana w warowni Zakonu. Niecierpliwy wojownik Innosa nie wiedział o przerażającym losie towarzyszy strzegących swojej siedziby. Obowiązek pilnowania świątyni, uniemożliwiał Markusowi wykonanie innego zadania: dostarczenia ognistego pucharu ze świątyni do doradcy króla i nadwornego arcymaga ognia, Karrypto. Wykonania polecenia swojego dowódcy podjął się paladyn Georg, który chciał także poinformować Cobryna o sytuacji w świątynia Innosa, ale Markus nie chciał ryzykować utraty pucharu i dobrego żołnierza posyłając go samotnie na hordy orków, a żaden z towarzyszących im buntowników nie chciał towarzyszyć paladynowi w drodze do zamku. Sytuacja otoczonych żołnierzy uniemożliwiła im wykonanie części zadań, więc jedyne co mogli zrobić to czekać na wysłannika z Gothy i bronić swoich pozycji.

Przybycie Bezimiennego do oblężonego miasta Edytuj

Teleportacja do świątyni Innosa Edytuj

Kiedy Bezimienny użył runy teleportacyjnej z Gothy, trafił do vengardzkiej światyni Innosa. Na miejscu został zatrzymany przez paladyna Markusa i szczegółowo wypytany; paladyn miał do niego żal za to, że paladyni wysłali go tak późno i wielu obrońców Vengardu zginęło z powodu braku wsparcia rycerzy z Gothy. Przyszły król Myrtany wyjaśnia rycerzowi co stało się z paladynami stacjonującymi w warowni Zakonu. Markus pełen żalu i chęci zemsty zleca Bezimiennemu zadanie zabicia pięciu orkowych przywódców, przekazanie ognistego pucharu arcymagowi ognia Karrypto, a także przekazanie Cobrynowi informacji o ocalałych żołnierzach ukrywających się w świątyni Innosa. Wojownik Innosa życzy bohaterowi powodzenia i radzi mu porozmawiać z Georgiem, który z chęcią pomoże w wykonaniu zleconych zadań.

Droga do zamku Edytuj

Kiedy Bezimienny i Georg opuszczają barykady świątyni, zostają zaatakowani przez orków okopanych wokół jej murów. Na pomoc przychodzą im buntownicy z paladynem Marcusem na czele. Wojownicy zabijają najeźdźców i ich dowódcę. Po zakończonej walce, przyszły król Myrtany i paladyn udają się na główną ulicę miasta; na tym obszarze spotykają kolejne zastępy orków wspomagane przez ich szamanów. Na szczęście dla Bezimiennego i Georga, cały obszar jest pełen ruin i ciasnych przejść, w które można zwabić grupy orków i ich czarowników. Orkowie, pewni swojej przewagi liczebnej, atakują i wpadają w pułapkę; w wąskich przejściach i ruinach niewielkich domów zostają zaskoczeni i rozdzieleni przez dwoje ludzi, a następnie kolejno wyeliminowani. Szamani, którzy nie mają już swojej eskorty, nie potrafią przeciwstawić się dwójce ludzkich wojowników i zostają przez nich zabici. Po długiej walce Bezimienny i jego towarzysz docierają do bramy vengardzkiego zamku; niestety jest ona zablokowana wałami z ziemi i drewnianymi kłodami. Zmęczeni i ranni wojownicy są zmuszeni pokonać most i rozpocząć walkę z kolejnymi zastępami orków. Orkowie przebywający na wschód od bramy zostają zaskoczeni przez protagonistę i paladyna, ponieważ ich zadaniem była służba kwatermistrzowska i tworzenie oręża, więc ich obroną zajmowały się inne oddziały. Ludzie szybko zabijają zwiadowców orków, kowala i nielicznych wojowników pod dowództwem przedostatniego żyjącego herszta. Po pokonaniu tej grupy wrogów, Bezimienny zauważa kolejną przeszkodę na drodze: ostatniego dowódcę orków i jego oddziały złożone głównie z elitarnych wojowników i nielicznych zwiadowców pilnujących drugiej bramy do zamku w Vengardzie. Ranni wojownicy Innosa muszą zaatakować najlepsze oddziały okupanta, aby dostać się do króla. W czasie walki Bezimienny i Georg zostają otoczeni przez wroga niedaleko wejścia do fortecy. Niespodziewanie kilku członów gwardii królewskiej rusza im z pomocą i pokonuje część orków. Ostatni dowódca wojsk okupanta ginie, a jego żołnierze ukrywają się w ruinach miasta. Przyszły król i jego kompan wchodzą wraz ze strażnikami bramy do zamku zostawiając za sobą ruiny, martwych wrogów i niewielkie grupy ocalałych orków.
Prawdopodobnie nasi wrogowie nie przyszli tu z chciwości i żądzy krwi, ale z powodu niedostatku żywności oraz niezwykle długich i surowych zim. Dziesięć lat temu orkowie rozpoczęli kampanię i podbili Nordmar niczym błyskawica; Nordmar, którego broniliśmy przez pięć wyczerpujących lat… Odcięty od znajdujących się tam złóż magicznej rudy, nasz mądry król zmuszony był podjąć drastyczne kroki, które nie zawsze spotykały się z uznaniem mas
― Kronikarka Kodama z dworu Króla Rhobara II

Więcej w Fandom

Losowa wiki